پیش دبستانی

           

          

  دوره پیش دبستانیت هم داخل مهد کودک دارایی بود اخه زمانی که دانشگاه می رفتم شما یک سال رو تو 

اون مهد پشت سر گذاشته بودی ،به خاله هات مانوس بودی   

ماشالا خیلی شیطون بودی همش مربیت مجبور بود تو کلاس های دیگه پیدات کنه

                                                        

علاقه ای به رنگ کردن کتابات نداشتی همش دوست داشتی بازیگوشی کنی از کلاس فرار می کردی و  

  می رفتی تو کلاسای دیگه مربیت هم هر روز شاکی بود.

                                                        

عاشق این بودی که با گوش های بچه ها بازی کنی تو کلاس هیچ کدوم از بچه ها کنارت نمی شستن اخه

گوشاشون رو می گرفتی و می مالوندی و بازی می کردی

            

مربیت همه کارها رو بهت برعکس میگفت تا درست انجام بدی همیشه کار ها رو به عکس اینکه بهت می گفتن

انجام می دادی 

                         

                                                          

عاشق این بودی که بری تو حیاط مهد سر سره بازی ،تاب بازی کنی 

                   

وقتی می اومدم دم مهد دنبالت  خاله ها می گفتن ماشالا چکار می کنی تو خونه با این بلا 

                                             

وقتی میومدی خونه یه ریز واسم قران و شعر می خوندی،همیشه سر کابینتا می نشستی همه چیزا رو باهم

قاتی می کردی اصلا عادت به اسباب بازی ها و تلویزیون نداشتی 

 

                                               

همیشه سر سفره غذات که تموم  می شد می گفتی الهی شکر دستتون درد نکنه قربونت برم عادت کرده

بودی هیچوقت از زبونت نمی افتاد 

هر وقت بابایی وا می ایستاد برای نماز بدو می اومدی و قران می خوندی ،نماز می خوندی 

                                        

همش باید حواسم بهت می بود اگر یک لحظه غافل می شدم یه بلایی سر خودت می اوردی 

                                            

همش برام شیرین زبونی می کردی و من مجبور می شدم سکوت کنم

                        

                                                                  

گلکم با وجود همه این کارها هر روز مامان بیشتر عاشقت می شه

                     

دوست دارم هر چی بچه دیگه داشته باشم مهربونیشون فقط و فقط به تو بره 

اینها همه شیرینی زندگی من بوده تو این سالهایی که با تو پشت سر گذاشتم 

دوستت دارم گل پسرم ،به قدر همه ساعتها و ثانیه ها و لحظاتی که باهات گذروندم.

                                            

شیر مامان ممنوع

عزیز مامان از این که مطالبم پشت سر هم نیست ببخش اخه بعضی چیزا رو یک دفعه یادم میاد اما مهم اینه

کهتویک روز بزرگ بشی و خودت این مطالب رو بخونی ببینی چه روزایی پشت سر گذاشتی .

کوچولو که بودی حساسیت پوستی داشتی ، مرتب صورتت می ریخت بیرون برای همین دکتر بهم اجازه نداد که

بیشتر از یک سال و دو ماه بهت شیر بدم، خدا رو شکر وقتی از شیر گرفتمت کم کم این حساسیت از بین رفت

خیلی هم دکتر بردمت می گفتن مهم نیست تا 10-12 سالگی از بین میره همینطور هم بود خدا رو شکر الان

دیگهکلا تموم شده.تا 2 سالگی هم مامان بهت شیرخشک می داد.

                                       

شکستن سر گل پسری در شیراز

                                 

چند ماهی از عقیه کردن شما می گذشت ،5 ساله بودی ،که تصمیم گرفتیم با باباجون اینا بریم شیراز نمیدونم

چرا اما ازاولسفر همش یک اتفاق در کمینت بود و همش به خیر می گذشت .

شیراز جاهای دیدنی زیادی داره دقیقا یادم نیست که کجا رفته بودیم که داشته میدویدی که دور تا دور پارک رو

با یک نخ نامریی بسته بودن تو هم که بلد نبودی راه بری همش بدو بدو می کردی که خوردی به این نخها و

برگشتی پشت سرت خورد به لبه جدول ،الهی بمیرم چه خونی از سرت می اومد خدا تو رو دوباره به من داد 

رفتیم بیمارستان و سریع از سرت عکس گرفتن ،فقط بعد از گذشت چند سال جاش پشت سرت مونده ،خدا رو

شکر همه چیز به خیر گذشت ،بسکه ماشالا شیطون بودی ،هر کی می خواست مثال بزنه همش اسم تو رو

می برد 

                  

                        خدا دوباره تو رو به من بخشید و من هزاران بار خدا رو شکر می کنم 

                 خدای مهربونم از این که به من رحم کردیو دوباره سروشم رو بهم دادی ازت ممنونم 

                                                     عاشقانه دوستت دارم

عقیقه کردن پسمل مامان

              

                  

امام صادق (ع) می فرمایند :کل مرتهن بعقیقه:هر مولودی در گرو عقیقه خود است به عبارت دیگر اگر عقیقه

نکنددر معرض بلاهاست

5ساله بودی که بابایی یک شب خواب دید که با هم پشت موتور نشسته بودید که شما از روی موتور افتادی

باباجون تو خواب تاکید می کنن که هر چی زودتر سروش رو عقیقه کنید یک گوسفند هم کمه دوتا بگیرید و

عقیقش کنید بابایی خواب رو واسم تعریفکرد و دوباره بابایی چند شب بعد این خواب رو دید این دفعه دیگه

تصمیم گرفتیمن زودتر شما رو عقیقه کنیم چون به محرم نزدیک بود بابایی دو تا گوسفند رو قربونی کرد و

انداختیم تو دیگی که قرار بود ابگوشت نذری واسه امام حسین بپزن انداختیم عزیز دلم امیدوارم که همیشه از

همه بلاها در امان باشین

            

جشن تولد های سروش گلی

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    مامان هر سال یک تولد هر چند کوچولو واست گرفته 2بار تولد دسته جمعی بقیش خصوصی گرفت6

سالگی یکی هم 8 سالگی  .

تولد 8 سالگی رو به اصرار خاله مصی گرفتم که همه زحمتها رو خودش کشید.من تو تولدهات همش فیلم

گرفتم عکس یکی دو تا بیشتر نداری که بعدا همه رو میذارم 

قربون پسرم برم الهی که تولد 120 سالگیتو بگیری

                                                  

مسافرت های گل پسرم

                                                                        

گل پسرم من همه چیزهایی که برات اولین ها بود رو نوشتم متاسفانه با گذشت زمان تاریخ دقیق هر کدوم از

سفرهایی رو که تابحال داشتیم رو یادم نیست .

                         

اما یادمه که چند بار و به کجاها سفر کردی.

4 سفر به مشهد ،2 سفر به اصفحان ،یک سفر به شیراز ،3  سفر به شمال ،یک سفر به اردبیل ،یک سفر به

زاهدان  ،یک سفر به زابل ،یک سفر به کیش ،به طور میانگین هر  3 -4 ماه یک بار به تهران و قم ،داشتیم اکثر

سفر هایی که رفتیم با ماشین خودمون بود.

عاشق سفر با قطار هستی و دلت همیشه لک می زنه برای قطار .

اولین کوتاهی مو

                                                      

عزیز مامان ،اولین باری که تصمیم گرفتیم موهاتو کوتاه کنیم 1 سال و 5 ماه داشتی ،بابایی موهاتو با ماشین

اصلاح کوتاه کرد و من چند تا عکس ازت گرفتم عکساتو گذاشتم تو البوم سر فرصت برات میذارم

اولین باری که خودت رو پات وایستادی

                             

11ماه بودی که برای اولین بار تونستی روی پاهات وایستی ،اینقد  پاهات لاغر و کوچک بود من همش

می گفتم نمی تونی روی پاهات وایستی تا یک کم جون بگیری ،خیلی شیطونی می کردی همش دنبال

سرم راه می افتادی و می خواستی از همه چیز سر در بیاری ،اصلا با اسباب بازیات بازی نمی کردی

مدام دم کابینت ها ی اشپز خونه می نشستی با قابلمه ها و قوطی های حبوبات بازی می کردی.

باید بگم که اصلا راه رفتن بلد نبودی ماشالا فقط می دویدی.نفس مامان امیدوارم که بتونی خودت به تنهایی تو

تمام مراحل زندگیت رو پاهات وایستی

 

رفتن سروش گلی به مهد

 

گل پسر مامان ،دیگه مرخصی مامان تموم شد و مجبور بود بره دانشگاه

برای همین گذاشتمت مهد کودک رییس مهد دوست مامان بود و سفارش تو رو کرده بود که هواتو خیلی

داشته باشن از این بابت خیال مامان هم خیلی راحت بود .

عروسکم خیلی کو چولو بودی و ریزه میزه .

 

سفر به مشهد

عید نورزوز  وقتی که 9 ماهت بود تصمیم گرفتیم که بریم پا بوس امام رضا ،

با مامان جون ،بابا جون دایی ها و خاله مصی همه رفتیم مشهد،دم سال تحویل هم تو حرم بودیم و نم نم

بارون می اومد خیلی با صفا بود و بهمون خوش گذشت،فقط کمی سرما خوردی که مامان جون و بابا جون

بردنت دکتر ،خدا رو شکر تا روزی که برگشتیم بهتر بودی .

 

اولین دندون

 

9ماهت که بود یک روز که داشتم بهت غذا می دادم دیدم که قاشق خورد به دندونت یک کوچولو صدا داد

متوجه شدم که دنونت در اومده ذوق زده شدم ،دیگه خیالم راحتر بود ا خه  کمکم کلاسام شروع

میشدمنم باید می گذاشتمت مهد کودک. ماشالا خیلی شیطون بودی ،گریه هات هم تموم شده بود .

یادش بخیر الان که فکر می کنم می بینم که این 8 سال مثل یکروز برام گذشته.

اولین سفر دسته جمعی

6.5ماه بودی که ما تصمیم گرفتیم با عمو ناصر ،عمو یاسر بریم زاهدان ،با ماشین خودمان به طرف زاهدان راه

افتادیم اما یاسر و زن عمو ،لیلا جون هم با ماشین ما اومدن خیلی خوشگذشت و اصلا ما رو اذیت نکردی من

خودم دفعه اول بود که زاهدان رو می دیدم برام جالب بود یک روز هم رفتیم زابل این اولین سفر دسته جمعی

بود که با هم رفتیم و خیلی هم بهمون خوش گذشت.

اغاز به نشستن

گل پسرمن تازه از جا بجایی ما چند روزی بیشتر نگذشته بود که خودت تونستی به تنهایی بشینی من

و بابا کلی ذوق کرده بود یم .

همه برکت زندگی ما

سروش همه برکت زندگی ما 

             از روزی که به دنیا اومدی زندگی ما خیلی متحول شد .

                 خدایا به خاطر همه داده و ها و همه نداده هایت شکر 

                                 

اولین جابجایی

6ماهه که بودی ما تو اپارتمان ،طبقه پنجم زندگی می کردیم .شب وقتی که خوابیده بودیم ،که زمین

وحشتناک لرزید ،زلزله بم خیلی وحشتناک بود.

همین  باعث شد که ما  جا بجا شدیم، من که خیلی ترسیده بودم دیگه تا یک هفته توی اون خونه نرفتم و

مامان جون اومدن کمک من جا به جا بشیم رفتیم خونه باباجون قم .

اولین واکسن

 

گل مامان ،درست همون روزی که از تهران رسیدیم رفتیم مرکز واکسیناسیون و واکسن یک ماه و نیم رو

زدیم. خیلی گریه کردی و اونجا رو گذاشتی رو سرت ،خیلی هم تب کردی ،منم که از زمان تولدت تا اون روز

پیش مامان جون بودم و دلم قرص بود .خیلی می ترسیدم که تب کنی و من از عهدم بر نیاد اما خدا رو شک

اصلا سختم نبود . 

اولین سفر

 

یک ماهه بودی مامان هم بی تجربه ،برای همین تصمیم گرفتم چند روزی برم تهران تا یک کم بچه داری

یاد بگیرم ،باقطار عازم تهران شدیم.

45 روزهه بودی که بابایی اومد دنبال ما و با هواپیما برگشتیم.سفر خیلی خوبی بود اخه خیی چیزا رو از

مامان جون یاد گرفتم .

اولین حموم

روزی که از بیمارستان مرخص شدیم و اومدیم خونه ،مامان جون اول گل پسرم رو برد حموم ،تو حموم

همش جیغ می کشیدی اخه با خودت عهد بسته بودی که همش گریه کنی.

گریه های گل پسرم

                            

                                               

عزیزم تو اومده بودی و مامان رو از تنهایی در اورده بودی ،خیلی گریه می کردی از صبح تا شب نه

می خوابیدی نه اروم می گرفتی . من و مامان جون دیگه نمی دونستیم باید چکار کنیم.

روز دوم هم دکتر نوروزی تو همون بیمارستان تو رو ختنه کرد.

هر کس که می خواد از بچگی تو یاد کنه فقط و فقط می گه چقد سروش گریه می کرد.

 

مامان تو هیچ مهمونی اسایش نداشت و فقط باید صدای گریه های تو رو می شنید .

پسر گلم با بدنیا اومدنت خونمون دیگه سوت و کور نبود و مامان مطمئن بود که به زودی زود این گریه ها

تموم می شه و دیگه اینقده اذیت نمی شی.

به زندگی ما خوش اومدی

سروش  عسل مامان و بابا در ظهر روز شنبه، 21 تیر ماه 1382  در بیمارستان ارجمند کرمان با دستای

خانم دکتر مشکانی چشمش به دنیا باز شد .

وزنت :2400                                      قدت :47                       دور سرت :32.5

با ورودت به زندگی من و بابایی شادی رو به خونه ما اوردی .

 

تولد جگر گوشه ام

منتظر اومدن مامان جون اینا بودم که از تهران بیان ما تو اپارتمان زندگی می کردیم . بخاطر پله ها من

تصمیم گرفتم که بعد از زایمان به منزلی که مامان جون اینا کرمان داشتن برم .

باباجون ،مامان جون ،خاله مصی،دایی ها  اومدن و ما هم رفتیم خونه رو تمیز کردیم و منتظر تولد گل پسر

دکترت اقای دکتر بنی ادم بود که موقع تولدت نبود رفته بود المان به منم سفارش که که برای زایمانت

حتما برم یزد اما خب هر چی فکر کردیم دیدم اونجا خیلی سخته از رفتن به یزد صرفنظر کردیم و قرار شد

برای زایمانم بریم بیمارستان ارجمند ،که بیمارستان تمیز و خصوصی بود .

هفته سی و نهم بارداری تو هم جا خوش کرده بودی قصد بیرون امدن نداشتی ،رفتم دکتر برای سونو

گرافی که دکتر بهم گفت باید سزارین کنی،خدای نکرده بچه خفه می شه اب دورش کم شده، منم فورا

زنگ زدم به مامان جون و گفتم که ساکت رو بیارن بیمارستان و قرار شد که خانم دکتر مشکانی منوعمل

کنن.

 

ساعت 1 مامان جون با خدا بیامرز عمه ام امدن بیمارستان.

ساعت 2 بود که منو بردن اتاق عمل

 

ساعت 2:15 شما متولد شدی

 

منم5 2:4 اومدم بیرون

وقتی که امدم و دیدم که خدا یک پسر ناناز و کوچولو بهم داده یک دنیای دیگه ای رو خدا بهم داده بود

تو اومده بودی و منو از تنهایی در اورده بودی.

ورود تو به زندگی ما پر از برکت بود و زندگی ما رو کلی عوض کرد.

قند عسلم به زندگی ما خوش اومدی.

 

مقدمه

             

               

امروز ٥ بهمن ماه ١٣٩٠ من ،مامان سروش تصمیم گرفتم که خاطرات گل پسرم سروش رو بنویسم تا وقتی

که بزرگ شد این خاطرات رو بخونه و بدونه که من چقدر دوستش دارم و چه روزهایی رو پشت سر گذاشته تا

به اینجا رسیده

یک سال و ٨ ماه از زندگی شیرین و مشترکمان می گذشت و من هم مشغول تحصیل در دانشگاه بودم که

یکی دو روز بود که ماه مبارک رمضان را پشت سر گذاشته بودم ،متوجه شدم که باردار هستم

دوران بارداری خوبی داشتم چو ن مدام سرگرم درس و دانشگاه بودم . ماه هفتم بارداری هم دچار فشار

خون بالا شدم .بلاخره روزها بعضی روزها به شیرینی وبعضی روز ها هم به سختی سپری می شد .

ماه تیر هم امتحاناتم را پشت سر گذاشتم و بی صبرانه منتظر تولد جگر گو شه ام بودم.